Pytając Henocha o grzechy aniołów

W dzisiejszych rozważaniach postanowiłem powrócić do apokryficznej Księgi Henocha, która nie trafiła do głównego zbioru ksiąg Biblii, ale jest doskonałym źródłem informacji, które są niewygodne ze zrozumiałych względów. Tym razem, chciałbym przybliżyć związki istot pozaziemskich (aniołów) z ludźmi oraz ich grzechy, w dosłownym tego słowa znaczeniu.

W jednym z poprzednich postów, przedstawiłem historię Henocha (pradziadka Noego), który został dwukrotnie zabrany do „nieba”. Po pierwszym zabraniu wrócił cały i zdrowy na ziemię, aby po pewnym czasie zostać zabranym ponownie.

Więc jak istoty pozaziemskie nagrzeszyły na Ziemi?

Księga Henocha 6:1-3

1 Kiedy ludzie rozmnożyli się, urodziły im się w owych dniach ładne i piękne córki.
2 Ujrzeli je synowie nieba, aniołowie, i zapragnęli ich. Jeden drugiemu powiedział: „Chodźmy, wybierzmy sobie żony z córek ludzkich i spłodźmy sobie dzieci”.
3 Szemihaza, który był ich dowódcą, powiedział do nich: „Obawiam się, że może nie zechcecie tego zrobić i że tylko ja sam poniosę karę za ten wielki grzech”.

Sprawa pierwsza: aniołowie żyli na Ziemi obok ludzi, więc były to dwa oddzielne gatunki, lecz ze sobą spokrewnione.
Sprawa druga: aniołowie płodzili dzieci z kobietami ludzkim, co wyjaśnia, że międzygatunkowa różnica nie była zbyt duża, byliśmy spokrewnieni – dzięki temu ludzkie kobiety mogły rodzić hybrydowe dzieci.
Sprawa trzecia: anioły miały na Ziemi dowódcę, co wskazuje na hierarchię, zwierzchnictwo, cywilizację oraz dużą liczbę osobników pozaziemskich na Ziemi.

Księga Henocha 6:6-8

6 Było ich wszystkich dwustu. Zstąpili na Ardis, szczyt góry Hermon. Nazwali ją górą Hermon, albowiem na niej przysięgali i związali się wzajemnie przekleństwami.
7 Te są imiona ich przywódców: Szemihaza, ich dowódca, Urakiba, Ramiel, Kokabiel, Tamiel, Ramiel, Daniel, Ezekiel, Barakiel, Asael, Armaros, Batriel, Ananiel, Zakiel, Samsiel, Sartael (…), Turiel, Jomiel, Araziel.
8 Są to dowódcy dwustu aniołów i wszystkich innych z nimi.

Sprawa czwarta: w kolejnych wersetach dowiadujemy się o liczbie 200 „aniołów”, którzy przebywali na Ziemi – wszyscy mieli imiona, nie były to byty bezosobowe i bezimienne.
Sprawa piąta: przy tak dużej liczbie „aniołów” na Ziemi mieli wielu pośrednich dowódców, co wskazuje na hierarchię podobną do wojskowej (kapral, sierżant, porucznik, etc.).
Sprawa szósta: duża liczba „aniołów” zstępująca na górę Hermon wskazuje na lądowanie (możliwe, że wielokrotne) dość dużego promu kosmicznego.

Księga Henocha 7:1-5

1 Wzięli sobie żony, każdy po jednej. Zaczęli do nich chodzić i przestawać z nimi. Nauczyli je czarów i zaklęć i pokazali im, jak wycinać korzenie i drzewa.
2 Zaszły one w ciążę i zrodziły wielkich gigantów. Ich wysokość wynosiła trzy tysiące łokci.
3 Pożerali oni wszelki znój ludzki, a ludzie nie potrafili ich utrzymać.
4 Giganci obrócili się przeciwko ludziom, aby ich pożreć.
5 I grzeszyli przeciw ptakom, zwierzętom, gadom i rybom. Pożerali mięso jedni drugich i pili zeń krew.

Sprawa siódma: aniołowie brali ludzkie kobiety za „żony” i płodzili olbrzymie hybrydy, co powodowało dalsze problemy, co w oczach „bogów” było traktowane jako grzech.

Wynika z tego dość jasno, że to fizyczne istoty pozaziemskie, błędnie nazywane aniołami dopuściły się „grzechu” łącząc się z kobietami ludzkimi i płodząc hybrydy. Następstwem tego mogła być kolejna degresja, kolejne łączenie się z osobnikami będącymi na niższym szczeblu ewolucji, co z kolei doprowadziło do zanieczyszczenia populacji „czystych” ludzi stworzonych przez istoty wyższe, które zapoczątkowały ewolucję hominidów do formy Homo Sapiens.

Kończąca się ostatnia faza epoki lodowcowej mogła przyczynić się do podjęcia decyzji o zagładzie wszystkich ludzi, hybryd i mutantów, pozwalając roztapiającej się czapie lodowej na wielką globalną powódź i zabicie wszystkich nieczystych istot.

Oczywiście interpretację powyższych rozważań pozostawiam każdemu z osobna.